Staw skroniowo-żuchwowy a napięcie szyi

Staw skroniowo-żuchwowy łączy żuchwę z kością skroniową czaszki i umożliwia między innymi otwieranie i zamykanie ust, żucie oraz mówienie. Za ruchy żuchwy odpowiadają przede wszystkim mięśnie żucia, które pozostają w funkcjonalnej zależności z innymi strukturami głowy i szyi.

Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego obejmują grupę różnych problemów dotyczących stawu, mięśni żucia oraz związanych z nimi dolegliwości bólowych. Objawy mogą obejmować ból żuchwy i twarzy, ograniczenie ruchomości, uczucie sztywności, bolesne trzaski lub przeskakiwanie w stawie, a także ból promieniujący w kierunku szyi.

Czy wysunięta głowa może powodować problemy ze szczęką?

Badania wskazują na występowanie zależności pomiędzy zaburzeniami skroniowo-żuchwowymi a funkcjonowaniem odcinka szyjnego. U osób z dysfunkcjami żuchwowymi obserwowano między innymi mniejszą wytrzymałość mięśni prostowników szyi, ograniczenie ruchomości szyi oraz większy poziom dolegliwości związanych z jej funkcjonowaniem.

Postawa ciała a zgryz

Warto rozdzielić dwie kwestie: ustawienie ciała oraz budowę i wzajemne ustawienie zębów. Zgryz jest wynikiem wielu czynników, między innymi budowy anatomicznej, rozwoju szczęk, ustawienia zębów i funkcjonowania układu stomatognatycznego. Na sposób wykonywania ruchów żuchwy i odczuwanie dolegliwości wpływają jednak także zmiana napięcia i pracy mięśni, ograniczenie ruchomości szyi czy utrwalone nawyki ruchowe. Celem fizjoterapii stomatologicznej jest więc przede wszystkim poprawa funkcji, zmniejszenie dolegliwości bólowych i przywrócenie możliwie prawidłowej pracy zaangażowanych struktur.

Kiedy pacjent zgłasza ból okolic szczęki, napięcie mięśni żucia albo dolegliwości w obrębie stawu skroniowo-żuchwowego, ocena samej żuchwy często nie wystarcza. Fizjoterapeuta zwraca uwagę między innymi na:

• ruchomość odcinka szyjnego kręgosłupa,
• napięcie i pracę mięśni szyi,
• zakres ruchu żuchwy,
• symetrię i tor ruchu podczas otwierania ust,
• bolesność mięśni żucia,
• występowanie dolegliwości podczas żucia lub ziewania,
• nawykowe zaciskanie zębów i inne zachowania zwiększające obciążenie układu stomatognatycznego.

Takie podejście pozwala potraktować pacjenta całościowo i lepiej dopasować terapię do jego rzeczywistych potrzeb.

Czy fizjoterapia może pomóc przy problemach ze stawem skroniowo-żuchwowym?

Zakres skutecznej fizjoterapii może obejmować między innymi terapię manualną, ćwiczenia poprawiające ruchomość i funkcję oraz pracę nad kontrolą napięcia mięśniowego. Może pomagać w poprawie funkcji oraz zmniejszeniu bólu związanego z zaburzeniami skroniowo-żuchwowymi. Tym rodzajem pracy zajmują się fizjoterapeuci stomatologiczni, między innymi w gabinecie Warszawskie Kręgi w Warszawie.

Najważniejsza jest więc kompleksowa diagnostyka i dobranie postępowania w sposób indywidualny oraz uwzględniający przyczyny problemu.

Żuchwa, głowa i szyja – jeden układ, wiele zależności

Układ ruchu nie funkcjonuje jako zbiór całkowicie niezależnych części. Żuchwa, głowa i odcinek szyjny pozostają ze sobą w relacji funkcjonalnej, dlatego objawy w jednej okolicy mogą współwystępować z problemami w innej.

Nie znaczy to jednak, że każdą dolegliwość szczęki można wyjaśnić „złą postawą” ani że istnieje jedna idealna pozycja ciała, która zapobiega wszystkim problemom ze stawem skroniowo-żuchwowym. Dostępne badania wskazują raczej na złożoną zależność, w której znaczenie mogą mieć między innymi funkcjonowanie mięśni, ruchomość szyi, sposób wykonywania ruchów żuchwy, napięcie oraz indywidualne czynniki związane z odczuwaniem bólu.

Kiedy pojawia się ból szczęki, ograniczenie otwierania ust, bolesne trzaski, uczucie napięcia mięśni żucia lub dolegliwości promieniujące do szyi i głowy, na problem warto spojrzeć kompleksowo. Fizjoterapia stomatologiczna w dobrym gabinecie rozpatruje pacjenta całościowo, nie zaś fragmentarycznie. Najważniejsze jest ustalenie, co w konkretnym przypadku podtrzymuje dolegliwości i jak bezpiecznie przywrócić możliwie prawidłowe funkcjonowanie całego układu.

Artykuł sponsorowany